Vroeger.

Weet je nog.
Vroeger telde ik,
De sproetjes op je lichaam.
Ze vertelden me,
We zullen vele jaren samen gaan.
Vele jaren genieten van elkaar.
Ik voelde elke keer de trilling.
De trilling van je huid.
Die gespannen was als een snaar.
En bij elke kus,
Kwam de hartstocht tot leven.
En als je dan in extase was.
Dan wilde je alles geven.
Nu na zoveel jaren.
Tel ik rimpels
Het zijn er veel.
Elke rimpel is een levensdeel.
Het verteld ons,
Dat onze driften gaan bedaren.
Want alles hebben we meegemaakt.
Vreugde en verdriet.
Alles hebben we samen gedaan.
En dat vergeten we niet.

J.Ruigendijk